Miłość platoniczna - definicja, cechy, rodzaje

Miłość platonicznaMianem miłości platonicznej określamy miłość idealną, wolną od popędów cielesnych, kierowaną w stronę osoby, która jest nam bliska duchowo, zwykle nie mamy z nią nawet kontaktu. Kojarzy się z uczuciem nieszczęśliwym, niespełnionym, nieodwzajemnionym. Czy to zawsze miłość nieszczęśliwa? Niekoniecznie, istnieje wiele rodzajów miłości platonicznej, z pewnością odczuwamy niejeden z nich.

Miłość platoniczna w historii

Pojęcie miłości platonicznej pochodzi ze starożytności, a dokładniej od greckiego filozofa, Platona. Według niego ideą miłości platonicznej było poznanie siebie ale i doznanie czegoś wyjątkowego. Dla Platona miłość miała charakter stopniowalny: wyróżniał kolejne jej stopnie i opisywał je, warto poznać jego sposób myślenia.

Dla Platona najniższym stopniem miłości jest miłość zmysłowa, cielesna między kobietą i mężczyzną. Co ciekawe, Platon o stopień wyżej stawiał miłość cielesną między dwoma mężczyznami. Jeszcze wyżej była miłość duchowa, czyli uczucie, jakie łączyło dwie osoby dowolnej płci. I wreszcie na najwyższym stopniu znajdowała się miłość silniejsza niż cielesność, czyli właśnie miłość platoniczna.

Platon wymyślił jeszcze inny podział miłości. Wyróżnił cztery jej typy. Są to:

  1. Eros - czyli miłość fizyczna, cielesna, najgorzej postrzegana według Platona, bardzo gwałtowna, oparta na pożądaniu fizycznym.
  2. Storge - czyli miłość rodzicielska, bezwarunkowa i bardzo silna.
  3. Philos - czyli szczera przyjaźń i miłość pozbawiona cielesności.
  4. Agape - czyli miłość do Boga. To piękny rodzaj miłości, to uczucie oddania, lojalności, miłość szczera, prawdziwa i całkowicie bezinteresowna.

Model Platona wydaje się ciekawy? Poniżej opis współczesnego rozumienia miłości platonicznej wraz z wyszczególnieniem i opisem jej typów.

Cechy miłości platonicznej współcześnie

Czym dzisiaj jest miłość platoniczna? Kojarzy się nam z brakiem zbliżeń fizycznych i jest to bardzo poprawne rozumowanie. Miłość platoniczna jest miłością duchową, pozbawioną zupełnie doznań cielesnych. Osoby nią połączone mogą się przytulać i całować, ale źródłem szczęścia jest dla nich uczucie, jakie ich łączy, wszelkie inne kwestie są drugorzędne.

Co jest najważniejsze w miłości platonicznej? Wyróżnić można pięć kwestii:

Szczerość
Miłość platoniczna jest szczera, zakochani nikogo nie udają, nie muszą wypaść przed sobą jak najlepiej, ponieważ kochają się takimi, jakimi są.

Zaufanie
To bardzo ważne w każdej relacji międzyludzkiej, ale w miłości platonicznej wyjątkowo istotne: zaufanie jest ważne w przypadku miłości rodzicielskiej, przyjacielskiej czy związku, opisywanym jako białe małżeństwo.

Oczekiwania
Jakie oczekiwania względem siebie mają zakochani? Chcą przede wszystkim sobie ufać i być wobec siebie szczerzy. Wygląda to trochę inaczej niż w przypadku zakochania, czyli miłości romantycznej, gdzie zwykle oczekiwania są bardzo wygórowane.

Więź emocjonalna
To chyba najważniejsza kwestia w miłości platonicznej. Zakochanych czy osoby nią zespolone łączy silna więź emocjonalna, oparta właśnie na szczerości i zaufaniu.

Brak egoizmu, a wręcz altruizm
W miłości platonicznej nie ma miejsca na egoizm. Obie strony dają, w przypadku miłości nieodwzajemnionej - jedna - i zwykle nie chcą wiele w zamian. Miłość platoniczna bywa altruistyczna choć nie zawsze.

Jakie istnieją rodzaje miłość platonicznej?

Jest ich kilka. Jednym z rodzajów miłości platonicznej jest miłość nieodwzajemniona, żywiona, np. przez nastolatkę do starszego kolegi, brata koleżanki czy nauczyciela, miłość do żonatego kolegi lub kogoś, kogo nawet nie znamy, a np. widujemy go codziennie w tramwaju. Podtypem w tym wypadu z pewnością jest miłość do idola, bardzo częsta u nastolatek. Młode osoby zakochują się w ulubionych aktorach, piosenkarzach, zbierają informacje o swoich ulubieńcu, mogą nawet jeździć na koncerty, spotkania autorskie, mogą nawet pisać maile, listy czy w inny sposób nawiązać kontakt z idolem ale zwykle ich relacja nie wykracza poza podziw i uwielbienie.

Kolejnym typem miłości platonicznej jest uczucie na odległość, łączy zwykle osoby, które poznały się przez internet i żyją w związku, ale nigdy się nie widziały. Zwykle pewne znamiona miłości platonicznej noszą związki osób, które są razem, mogą nawet żyć w związku formalnym, ale żyją daleko od siebie, np. z racji pracy. Rzadkie spotkania mogą spowodować, że uczucie się nieco zmieni, że dla partnerów o wiele ważniejsze będą więzi uczuciowe niż np. zbliżenia seksualne. Idąc tym tropem, kolejnym rodzajem miłości platonicznej jest białe małżeństwo. Gdy dwie osoby świadomie decydują się na rezygnację z seksu, również mogą stworzyć trwały związek oparty na prawdziwej i głębokiej miłości. W niektórych przypadkach może być to podyktowane względami zdrowotnymi czy światopoglądowymi, a w niektórych naturalnie, z wiekiem zakochanych, związek staje się białym małżeństwem. Jeśli obie osoby się na to zgadzają, wszystko jest w porządku, są szczęśliwe i spełnione. Jeśli jednak jednej z nich nie wystarcza taka relacja, ich związek może być źródłem frustracji. Na koniec jeszcze jeden rodzaj miłości platonicznej i tutaj idziemy krok za Platonem: to miłość do Boga, szczera i nastawiona na podziw oraz bezinteresowność.

Miłość w rodzinie jako miłość platoniczna

Kolejnym, wyjątkowym rodzajem miłości platonicznej jest miłość między członkami rodziny: miłość rodzica do dziecka, dziecka do rodzica, uczucie, jakie łączy rodzeństwo. Jasne jest, że taka miłość pozbawiona jest cielesności, jest to zupełnie inny rodzaj miłości niż miłość romantyczna. W przypadku rodziny i więzów rodzinnych, miłość nosi praktycznie wszystkie znamiona miłości romantycznej: jest silna, bezinteresowna, oparta na więzi duchowej, nastawiona na bycie razem, bycie rodziną. Poza tym, miłość w rodzinie po prostu jest: rodzimy się i kochamy swoich rodziców, rodzeństwo, dziadków, a oni kochają nas. Nikt nie pyta, skąd bierze się ta miłość, ona po prostu jest.

Czy miłość platoniczna ma rację bytu?

I na koniec chyba najważniejsze pytanie: czy miłość platoniczna ma rację bytu? Czy związek bez cielesności i napięcia seksualnego między partnerami może być synonimem prawdziwej miłości? Oczywiście, ważne jest jednak to, aby takie uczucie i bycie w takiej relacji dawało satysfakcję obu stronom lub przynajmniej jednej nie przysparzało cierpienia: jeśli miłość jest nieodwzajemniona.

Przeanalizujmy odczuwanie miłości platonicznej we wszystkich jej typach:

Miłość nieodwzajemniona
Np. do starszego kolegi, żonatego przyjaciela czy idola. Z jednej strony może być synonimem cierpienia, np. uczucie do żonatego mężczyzny, ale pamiętajmy, że i taka miłość czegoś nas uczy. Zwykle miłość nieodwzajemniona jest pierwszą, tak zwaną szczenięcą miłością. To dzięki niej poznajemy siebie ale i tą wyjątkową emocję, uczymy się radzić sobie ze swoimi emocjami, w tym cierpieniem i rozpaczą, ale taka miłość krzepi, jest po latach bardzo wartościowym wspomnieniem w naszym życiu.

Miłość na odległość
To bardzo ciekawy rodzaj związku, który również może być wzorem dla wielu par, żyjących razem. Takie uczucie trzeba bardzo pielęgnować, każdego dnia starać się, aby nie wygasło, dużo rozmawiać, utrzymywać kontakt… Brak bliskości fizycznej nie oznacza braku uczucia, w tym wypadku zakochanych łączy niezwykle silna więź emocjonalna, której z pewnością może im pozazdrościć niejeden związek z długim stażem, gdzie zaczyna wkradać się rutyna.

Miłość w związku bez seksu
Czyli tak zwane białe małżeństwa. Jak wspomniano wcześniej, taka relacja - pod warunkiem, że jest akceptowana przez dwie strony - może trwać wiele lat i być źródłem szczęścia i życiowego spełnienia.

Miłość do Boga
Czy i ona, jako rodzaj miłości platonicznej, może być źródłem szczęścia? Oczywiście i zazwyczaj zawsze jest. Miłość do Boga jest miłością szczerą, bezinteresowną i opartą na oddaniu oraz lojalności, zapewnia nam poczucie przynależności, pozwala czuć się kochanym i zaopiekowanym.

Komentarze